Profil parafii

Parafia Rzymskokatolicka Św. Pawła, Apostoła w Rudze Śląskiej - Nowym Bytomiu

miejscowość: Ruda Śląska - Nowy Bytom

Dołącz do tej parafii

Logowanie

Pamiętaj mnie

Jesteś duszpasterzem?

Już teraz zgłoś swoją parafię!

Pomoc Zgłoszenie

Współpraca

Chcesz włączyć się w naszą akcję i pomóc rozwojowi naszego serwisu? Zapraszamy Ciebie do współpracy, Ty także możesz zostać współautorem tej inicjatywy!

Regulamin Współpraca

Parafia Rzymskokatolicka Św. Pawła, Apostoła w Rudze Śląskiej - Nowym Bytomiu

Informacje

 

HISTORIA PARAFII ŚW. PAWŁA  APOSTOŁA

w NOWYM BYTOMIU

       

         Dzieje dzisiejszego Nowego Bytomia związane są z szybkim rozwojem przemysłu na tym terenie - szczególnie górnictwa i hutnictwa. Od połowy XIX wieku na obszarze od Czarnego Lasu do Świętochłowickiej Zgody, należącym do Bytomskiej Parafii NMP szybko przybywało mieszkańców, najwięcej do najemnej pracy  w przemyśle, którzy tutaj się osadzali, zakładali rodziny i budowali swoje domy. Ciężka praca oraz trudy dnia codziennego wywoływały określone potrzeby duchowe u ludzi. Dostrzegał je ówczesny proboszcz bytomski, znany trybun ludu śląskiego, ksiądz Józef Szafranek. Był niezwykłym duszpasterzem, człowiekiem ogromnej wiary, a zarazem i wiedzy. Zdając sobie sprawę z możliwości odejścia robotników od Chrystusa, jak stało się to na zachodzie Europy, nie szczędził sił i odwiedzał swoich wiernych w ich osadach, odprawiając Msze św. i inne nabożeństwa pod gołym niebem lub w różnych pomieszczeniach zastępczych. Widząc jednak ciągle rosnące potrzeby pod tym względem i zwiększające się rzesze wiernych zwrócił się do biskupa wrocławskiego Henryka Foerstera z prośbą o utworzenie na tym terenie stacji duszpasterskiej, na co otrzymał zgodę w 1869r. Pierwszym kuratusem tej stacji został ksiądz Emil Korus. Stację tę już w 1883r przekształcono w parafię z siedzibą na Zgodzie, a ks. Emila Korusa ustanowiono jej pierwszym proboszczem. W 1885r. na pobliskim osiedlu Otylia oddano nowo wybudowany kościół  pw.  św. Józefa. Kościół ten jednak nie wystarczał na ciągle rosnące potrzeby parafii, toteż ksiądz Proboszcz już na początku XX wieku zwrócił się do swoich parafian, by wybudowali nowy kościół, ponieważ dotychczasowy jest zbyt mały     i wymaga częstych remontów. W 1910 roku, gdy na terenie Nowego Bytomia zamieszkiwało około  16 tyś. wiernych, zapadła decyzja o budowie nowej świątyni. Do budowy wyznaczono księdza radcę Edwarda Adamczyka, pochodzącego z Łazisk Rybnickich, który został kolejnym proboszczem parafii Zgoda. Projekt kościoła   i przyległej plebanii opracował holenderski architekt Jan Franciszek Klomp. Kamień węgielny uroczyście poświęcono i wmurowano w 1911 roku. Do budowy zaangażowano wszystkie środki i każdego parafianina, do tego stopnia, że już 15 września 1912 roku bp sufragan wrocławski Karol Augustin  dokonał konsekracji tej monumentalnej budowli, której patronem został św. Paweł.   Kiedy w 1913 roku stanęła w pobliżu nowego kościoła  plebania, ks. proboszcz Edward Adamczyk przeniósł do niej siedzibę parafii. Po zakończeniu I Wojny światowej i plebiscycie na Śląsku   w  1921 r., który podzielił Śląsk na część polską i niemiecką, zaczęły się na tym terenie ruchy migracyjne. W nowej sytuacji politycznej w 1922 roku proboszczem po ks. Edwardzie Adamczyku został ks. Ludwik Czardybon. Za Jego czasów, dekretem erekcyjnym z dnia 29 lipca 1925r., została utworzona parafia  pw. Św. Pawła  w Nowym Bytomiu. W latach 1926 - 1967 , proboszczem naszej Parafii był ks. kanonik Jan Szymała. Za  jego czasów  powstało przy Parafii wiele  grup   i wspólnot oraz stowarzyszeń katolickich. Tę działalność z wielkim powodzeniem kontynuowali jego następcy, ks. Bernard Czernecki w latach 1967 - 1974, ks. dr Eugeniusz Szczotek od 1974 - 1983 oraz ks. dr Jan Górecki od 1983 - 200Ir. W okresie tym kościół nasz nadal piękniał. W 1982r. przy okazji usuwania szkód górniczych wyremontowano posadzkę kościoła, a prezbiterium przystosowano  do  wymogów  posoborowych,  poprzez postawienie  nowego marmurowego ołtarza na stałe   z relikwiami św. Placyda i Fortunaty. Istotnych zmian dokonano także  w kaplicach bocznych i wystroju całego kościoła.  Charakter robotniczy tej parafii - opartej od zarania na hutnikach i górnikach oraz ich przywiązania do Eucharystii oraz do Matki Bożej  stały  u podstaw budowania wspólnoty ludzi wierzących oraz tej wspaniałej świątyni przez całe 96 lat jej historii. Każdy  z  wymienionych księży proboszczów wraz   z gronem przeszło 80 wikarych w sposób niezwykły, a zarazem sobie właściwy, potrafił znaleźć drogę do serc ludzi ciężkiej pracy, by przyciągnąć ich do Chrystusa. Na przestrzeni minionych 96 lat z parafii naszej wyszło  35 kapłanów i prawie tyleż samo sióstr zakonnych.

         Przed nami te same zadania i obowiązki. Przekazanie tej świątyni następnym pokoleniom, jeśli to możliwe w jeszcze lepszym stanie, bo za niedługo stulecie. Ale ważniejszą sprawą jest nasza wiara, by była nie mniejsza niż naszych ojców i matek. Ta wiara pozwoliła im pokonać wszelkie bariery i trudy, bo umacniała ich w miłości i nadziei.